maandag 22 augustus 2016

Hoe leefde het volk van Hendrik en Elisabeth?

Ruth Goodman,
How To Be a Tudor (GB 2015)
Niet in het Nederlands beschikbaar
Geschiedenis, 336 pp.
12 augustus 2016


Mijn bespreking van Goodmans vorige boek, How To Be a Victorian, sloot ik af met de verzuchting: "Hopelijk vindt Goodman de tijd om nog meer van dit soort boeken te schrijven. Ze schijnt gespecialiseerd te zijn in de zestiende eeuw en ik zou maar wat graag How To Be a Tudor lezen." Nou mensen, het is duidelijk dat Goodman een lezer van mijn blog is en goed naar haar fans luistert, want ze heeft me op mijn wenken bediend. Het kan niet anders of ze is na het lezen van mijn enthousiaste bespreking onmiddellijk achter de pc gekropen om het gevraagde boek te produceren, want hier is het al. Dank je wel, Ruth!

dinsdag 16 augustus 2016

Een theedynastie

Hella Haasse,
Heren van de thee (Nl 1992)
Roman 302 pp.
2 augustus 2016


Een roman, maar geen 'fictie', aldus Haasse zelf in haar nawoord. De karakters en de gebeurtenissen uit Heren van de thee komen rechtstreeks uit de negentiende-eeuwse familiearchieven van rijke Indische theeplanters. De selectie en de interpretatie ervan zijn van de hand van de auteur. Drama was er voldoende beschikbaar in die archieven. Niet het spectaculaire soort drama, maar wel het type dat destijds in veel van soortgelijke families gespeeld moet hebben: aan de ene kant de strijd om een levensvatbare onderneming op te zetten en een plantage aan het oerwoud te ontworstelen, en aan de andere de tragiek van een huwelijk dat goed begint, maar dan langzaam aftakelt omdat de man volledig vervulling in zijn landerijen vindt en de vrouw wegkwijnt, zonder dat de man daar voldoende oog voor heeft.

woensdag 10 augustus 2016

Vergeet vooral de dood niet

Muriel Spark,
Memento Mori (GB 1959)
Roman, 291 pp.
Niet in het Nederlands beschikbaar
16 juli 2016


NIET METEEN WEGKLIKKEN VANWEGE DE DRIE STERRETJES! Soms vind ik die sterretjes namelijk niet zo'n goed idee. Bij dit boek zouden mensen zomaar de indruk kunnen krijgen dat het niet meer dan aardig is, en dat het de status van modern classic niet verdient. Terwijl ik helemaal niet van plan ben om dat te beweren, want in dit geval is de reden dat ik niet laaiend enthousiast ben vooral aan mij te wijten. Ik vat Muriel Spark namelijk om de een of andere reden nét niet helemaal. Dat moet ik na drie pogingen (The Girls of Slender Means, Aiding and Abetting en nu deze roman) maar eens eerlijk toegeven. Ik vind de boeken steeds aardig tot heel aardig, maar daar houdt het op, terwijl de consensus is, dat Spark een geweldige schrijver is. Probeer dus op grond van mijn bespreking vooral zelf uit te maken of dit boek wat voor je is. Ik vind namelijk dat je nooit blind op andermans oordeel af moet gaan, zeker niet als het een blogger is! Dat is ook de reden waarom ik me altijd uitsloof om mijn eindoordeel goed te onderbouwen en die onderbouwing bovendien duidelijk te scheiden in subjectieve en objectieve elementen.

zondag 7 augustus 2016

De eeuwige zoektocht

Benjamin Tammuz,
Minotaur (Israel 1980)
Roman, 192 pp.
Uit het Hebreeuws in het Engels vertaald
door Kim Parfitt en Mildred Budny
Voor zover mij bekend niet in het Nederlands beschikbaar
27 juni 2016


Een man viert een eenzame eenenveertigste verjaardag in een buitenlandse stad, ver van huis, ver van vrouw en kinderen. Hij zit in een bus en dan gebeurt het. Hij herkent met een schok een meisje van een jaar of zeventien tegenover hem. Hij denkt zelf dat hij een kreet slaakt, maar de andere passagiers reageren niet, dus misschien verbeeldde hij zich dat, en als het meisje uitstapt, volgt hij haar discreet. Al snel weet hij waar ze woont en hoe ze heet (Thea). Hij is goed in dat soort dingen, want hij werkt voor de Israëlische geheime dienst. Maar dit verhaal heeft niets met zijn werk te maken, niets met spionage. Het is het verhaal van liefde in het algemeen en van een obsessieve liefde voor een onbekende vrouw in het bijzonder. Graham Greene was verrukt van deze roman, toen hij in 1981 voor het eerst in het Engels uitkwam, en Minotaur werd in datzelfde jaar uitgeroepen tot English Novel of the Year.

zondag 31 juli 2016

Een vrouwenleven

Kunzang Choden,
The Circle of Karma (Bhutan 2005)
Roman, 316 pp.
Nederlandse titel: Tsomo's karma
12 juni 2016


Hoofdpersoon Tsomo is een Bhutanese vrouw die een leven leidt dat maar weinig op onze levens lijkt, vooral omdat de cultuur waar ze in opgroeit zo anders en zo onbekend is. Maar zoals het een goede roman betaamt, is haar levensverhaal tevens een universeel verhaal, waardoor het ook voor een hoogopgeleide Nederlandse eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is om mee te leven met een analfabete vrouw die geboren werd in een dorp in wat destijds één van de meest geïsoleerde landen in Azië was. Choden schreef dit boek in het Engels, dus duidelijk met het oog op buitenlandse lezers, en niemand hoeft daarom bang te zijn dat dit een voor westerlingen ondoordringbaar verhaal is.

zondag 24 juli 2016

Zomerfantasieën

Hallo hallo! Is daar nog iemand? Of zijn jullie allemaal al op vakantie? Voor iedereen die binnenkort weggaat en voor het zware dilemma staat welke boeken mee te nemen heb ik vandaag heel behulpzaam een drietal aanbevelingen bij elkaar geblogd. En dat ik drie kortere besprekingen in één bericht prop heeft niks te maken met het feit dat ik maar achterblijf lopen met besprekingen. Echt niet. Het is gewoon pure vakantieservice. Ook voor de lezers die niet weggaan en toch dat lekker luie zwoele zomergevoel willen ondergaan.

Op vakantie grijpen velen onder ons even niet naar Verantwoorde Literatuur, maar naar lichte kost: smakelijke wegleesboeken voor op een Mediterraan terrasje, het strand van Ameland, dat rustgevende bergbeekje of gewoon een paar zalige lapzwanzerige weken thuis. Installeer je met een glas witte wijn, een schuimend biertje of een glas ijskoude prik (thee of koffie mag trouwens ook) en geef je over aan de fantasiewereld van één van de boeken hieronder. Ze hebben alle drie de noemer fantasy gemeen, maar verder zijn dit volkomen verschillende soorten verhalen: van dolle pret met paranormale kwelgeesten, via een hele dikke avonturenroman in tropische zeeën (maar zonder piraten) tot een prachtige hervertelling van een sprookje, dus er moet voor iedereen wel wat bij zitten, nu George R.R. Martin verdorie nog steeds niet het beloofde zesde deel van zijn Game Of Thrones-serie af heeft.

zondag 17 juli 2016

Actueel tot en met

Attica Locke
Dit wordt een dubbelbespreking van twee interessante romans die helaas en onterecht als thrillers op de markt werden gebracht. Waarom dat jammer is? Omdat ze daarmee het publiek trekken dat uit is op een lekker spannend verhaal en dat onvoldoende oog heeft voor de ware kracht van deze boeken. Attica Locke hangt haar romans over zwarte advocaat Jay Porter uit Houston weliswaar beide keren op aan een misdaad die opgehelderd moet worden, maar de misdaadplots ontwikkelen zich te traag en met teveel complexiteit om deze boeken nagelbijtend spannend te maken.

De redenen waarom je deze romans echter toch zou moeten lezen zitten 'm in het zorgvuldig uitgediepte karakter van hoofdpersoon Jay Porter en in de realistisch beschreven sociaal-politieke verwikkelingen die hem meezuigen en dreigen te overweldigen. De boeken spelen zich af in respectievelijk 1981 en 1996, maar zijn gezien de huidige precaire rassenrelaties in de VS schrijnend actueel. Je zou er zonder aarzelen de hashtag #blacklivesmatter op kunnen plakken.

zaterdag 2 juli 2016

De tijd gaat onverbiddellijk door

Jeanette Winterson,
The Gap of Time (GB 2015)
Roman, 288 pp.
Nederlandse titel: Het gat in de tijd
12 mei 2016


Op het eerste gezicht leuk bedacht van de Hogarth Press: een project waarbij bekende auteurs een moderne romanversie van een Shakespeare-toneelstuk schrijven. Aan de andere kant misschien toch een iets minder goed idee, want zoals Anne Tyler, die in dat kader The Taming of the Screw onder handen nam, hier zegt: 'Face it, his plots are terrible.' Dat is goed geobserveerd, want inderdaad, je leest Shakespeare op een heel andere manier en om hele andere redenen dan een roman. Jeanette Winterson heeft zich op A Winter's Tale gestort, wat niet direct één van de populairste of meest geslaagde Shakespearestukken is. Maar omdat Winterson zo'n inventieve auteur is, had ik er alle vertrouwen in dat ze er iets heel moois van zou maken. Ze had de Griekse mythe van Atlas immers ook prachtig herschreven voor de Myths Series van de Schotse uitgever Canon Gate. Maar helaas, die prestatie doet ze hier niet over en deze roman viel dus een tikkeltje tegen. Niet dat hij slecht is, maar er is toch wel wat op aan te merken. Ik zal hieronder proberen uit te uitleggen waarom ik The Gap of Time beslist heel aardig maar niet geweldig vond. Het is in ieder geval een onderhoudend boek, met veel inventiviteit, zoals we van Winterson gewend zijn, dus het lezen ervan was geen tijdsverspilling.